زندگی یه جوری مچاله ات میکنه که هیچی، هیچی، هیچی...

پریشانی، بخشی ثابت از به تو نزدیک شدن است.به تو نزدیک میشوم پریشانی شروع میشود، از تو دور میشوم هم به نوعی پریشانی شروع میشود.چه برزخ بی انتهایی.من با تو، رو به روی تو نمیتوانم صحبت کنم.من با تو در جهان صحبت میکنم. در جهانی که میدانم تو را در خودش جا

کاش میشد بی قید بود، کاش ترس از اشتباه نبود، کاش اینقدر محافظه کاری نبود، کاش کاش کاش....

خسته کننده ترین روزهای زندگیمه، نمیدونم این همه تعلل چیه. فقط میدونم که داره اسیب میزنه، همین، همین راکد موندن، لعنت به احساس های گذشته ای که اینقدر ادم رو عذاب میده لعنت.

فقط باید دل به دریا زد، اما اما اما....لعنت